516 033 145 / 660 456 504
·
kancelaria@zespolradcow.pl
·
Pon - Pt 09:00-16:00

Sprawy Karne

Prawo karne to zespół przepisów normujących kwestie odpowiedzialności karnej za czyny zabronione pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.

Prawo karne w szerokim znaczeniu obejmuje:

  • prawo karne materialne – jest zespołem przepisów prawnych regulujących czyny będące przestępstwami, zasady odpowiedzialności za te czyny oraz skutki prawne w postaci kar i środków karnych stosowanych w związku z naruszeniem przepisów prawa karnego, a także przepisów normujących zasady odpowiedzialności za ich popełnienie

  • prawo karne procesowe – jest zespołem przepisów prawnych normujących postępowanie w sprawach o czyny zabronione przez prawo karne materialne. Określa uprawnienia i obowiązki organów procesowych, stron i pozostałych uczestników postępowania oraz normuje warunki, tryb i formy dokonywania czynności procesowych

  • prawo karne wykonawcze – jest zespołem przepisów prawnych normujących zasady i sposób wykonywania orzeczonych kar, środków karnych i środków zabezpieczających, przewidzianych przez prawo karne materialne.

Uczestnikiem postępowania karnego jest każda osoba (fizyczna, prawna, a także instytucja niemająca osobowości prawnej), która bierze udział w postępowaniu w roli określonej przez prawo. Uczestnikami postępowania są:

  • organy procesowe (np. sąd, organy ścigania)

  • strony (np. oskarżony, oskarżyciel posiłkowy)

  • przedstawiciele procesowi (np. obrońca, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, przedstawiciel ustawowy)

  • pomocnicy procesowi (np. protokolant, tłumacz)

  • osobowe źródła dowodowe (np. świadek, biegły)

Podstawową funkcją prawa karnego jest funkcja ochronna, która ma na celu ochronę dóbr mających istotne znaczenie dla społeczeństwa przed atakami osób naruszających normy karne takie jak: życie, zdrowie, wolność, mienie czy prawo do prywatności.

Celem prawa karnego jest naprawienie negatywnego następstwa wywołanego popełnieniem przez sprawcę czynu zabronionego, poprzez zastosowanie przewidzianej prawem sankcji. Środki, którymi dysponuje w tym celu prawo karne oddziałują zapobiegawczo i wychowawczo na indywidualnego sprawcę (prewencja indywidualna). Poprzez nakładanie sankcji na sprawcę czynu zabronionego prawo karne ma min. na celu pogłębianie świadomości prawnej społeczeństwa (prewencja generalna).

Podstawowymi źródłami prawa karnego w Polsce są Ustawy uchwalone w dniu 6 czerwca 1997 r.: Kodeks karny, Kodeks postępowania karnego, Kodeks karny wykonawczy. Z kolei najważniejszym aktem regulującym prawo karne skarbowe jest Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy.

Prawo wykroczeń jako dziedzina prawa od strony materialnej regulowana jest przez Ustawę z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, natomiast od strony proceduralnej przez Ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.